Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Η εθνικοκοινωνική πολιτεία των Ελλήνων


Χωρίς την επιστροφή στην ελληνική κοσμοθέαση που εδράζεται στην ελευθερία της σκέψης και της έρευνας ως και στην ποιητική μεταρσίωση των πραγμάτων , ο ελληνικός εθνικισμός είτε θα σέρνεται γύρω από την Ιουδαίο-χριστιανική παραμυθολογία της εκκλησίας με την στολή του εθνικόφρονα καντηλανάφτη είτε θα εμφανίζεται ως ένα κακέκτυπο του ευρωπαϊκού εθνικισμού με άδειο ξυρισμένο κεφάλι και άρβυλα.
Ο ελληνικός εθνικισμός τίθεται στην σύγχρονη ελληνική ιστορία ως κίνηση επανελλήνισης με κορυφαίο εκφραστή της τον Γεώργιο Πλήθωνα – Γεμιστό , περνά μέσα από την δημιουργία του εθνικού στρατού της κλεφτουριάς και από την αυτό-οργάνωση των κοινοτήτων σε διοικητική και οικονομική βάση . Όλες αυτές οι ροπές συνενώνονται στην μακράν αντίσταση του ελληνισμού κατά της Οθωμανικής κατοχής και κορυφώνονται στην μεγάλη ελληνική επανάσταση του 1821.
Οι αναγεννητικές αυτές ροπές , της επανελλήνισης , του κοινοτισμού και της δημιουργίας ενός εθνικού στρατού αρρήκτως συνενωμένου με την λαϊκή κυριαρχία , υποβαθμίστηκαν και εκτοπίστηκαν από το κράτος των Ρωμιών που επεβλήθη με την συνδρομή της ξενοκρατίας και της ντόπιας κομματοκρατίας.
Ο ελληνικός εθνικισμός είναι εκ των πραγμάτων μια συνέχιση της αναγεννητικής προσπάθειας του έθνους ενάντια στο ρωμαίικο κράτος και τους θεσμούς της ξενοκρατίας. Να σημειώσουμε εδώ ότι στη Κύπρο αυτό το ρωμαίικο κράτος είναι μια παράταση της αποικιοκρατίας που αναδύθηκε μέσα από την προδοσία του αγώνος της ΕΟΚΑ.
Ο ελληνικός εθνικισμός ουσιώνεται έτσι ως ελληνικός εθνικοκοινωνισμός με τρεις κυρίως κατευθύνσεις.
Πρώτο , την επανελλήνιση ως επιστροφή στις αρχές της σκέψης και της δημιουργίας που θα αναδείξει εκ νέου την υψηλότερη παιδεία στον πλανήτη,
δεύτερο την ανάδειξη του κοινοτισμού και την εμπέδωση της λαϊκής κυριαρχίας μέσα απο τις κοινότητες και τις παραγωγικές ενώσεις επι της αρχής της λαϊκής συνέλευσης και της ανακλητής αντιπροσώπευσης
και τρίτο την δημιουργία ενός εθνικού στρατού που να είναι συνδεδεμένος με τις ένοπλες λαϊκές πολιτοφυλακές και το σύστημα της εθνικής παιδείας. Θέλουμε ένα στρατό που να είναι η σιδηρά γροθιά του λαού και όχι ένα εργαλείο στα χέρια της ξενόδουλης ληστρικής ολιγαρχίας.
Ελληνική κοσμοθέαση – λαική κυριαρχία – εθνικός λαϊκός στρατός

Λουκάς Σταύρου

πρόεδρος ΕΔΗΚ