Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Εθνικό νόμισμα και λαϊκή εξουσία


Για να έχει ένα κράτος οικονομική αυτονομία πρέπει να έχει δικό του εθνικό νόμισμα που θα εκδίδεται από μια κεντρική εθνική τράπεζα η οποία θα είναι εθνική και όχι μετοχική ώστε να βρίσκεται στα χέρια μιας ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας τραπεζιτών όπως γίνεται σήμερα .
Στη συνέχεια η διοχέτευση του νομίσματος αν γίνεται δια μέσου του ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος που μοιράζει δάνεια και παρέχει λογής λογής διευκολύνσεις και χάρες στην παροικούσα του συστήματος ολιγαρχία τότε έχουμε το φαινόμενο της δημιουργίας ταξικής ολιγαρχικής τυραννίας πάνω στις λαϊκές παραγωγικές δυνάμεις , μιας τυραννίας που παράγεται και στηρίζεται από το κράτος.
Το ζητούμενο είναι να μην υπάρχουν διαμεσολαβητές τραπεζίτες στην ροή του χρήματος ώστε τα κεφάλαια να πηγαίνουν κατευθείαν στις λαϊκές παραγωγικές δυνάμεις με κριτήριο την ανάπτυξη της εθνικής παραγωγής χωρίς την δουλεία του τόκου .
Ένα τέτοιο σύστημα κρατά την διεύθυνση της οικονομίας στα χέρια του κράτους και όχι των τραπεζιτών , πράγμα πολύ σημαντικό. Διότι με αυτό το τρόπο το κράτος κατευθύνει και αναπτύσσει ισόρροπα την παραγωγή και όχι κερδοσκοπικά όπως κάνουν οι τραπεζίτες που δημιουργούν φούσκες και κενά και ανισορροπίες εις βάρος πάντα του λαού και της εθνικής οικονομίας .
Βέβαια για να υπάρξει ένα τέτοιο εθνικό τραπεζικό σύστημα προϋποθέτει το πέρασμα της εξουσίας από τα χέρια των ολίγων και των κομμάτων στα χέρια του λαού , στα χέρια των τοπικών κοινοτήτων και των παραγωγικών ενώσεων με ανακλητή πυραμιδωτή αντιπροσώπευση.
Έτσι η οικονομική διαδικασία ελέγχεται και κατευθύνεται από τις ίδιες τις παραγωγικές δυνάμεις αντί από τους ολίγους με τις υπόγειες διασυνδέσεις τους με την διεθνή τραπεζοκρατία.
Το σύστημα αυτό προτείνεται από την τρίτη ιδεολογία του ελληνικού εθνικοκοινωνισμού και αν δεν θέλετε να το καταλάβετε τότε συνεχίστε να στηρίζετε τον φιλελευθερισμό και τον κομμουνισμό και το συνταίριασμα τους που είναι η κρατούσα σοσιαλκαπιταλιστική πρακτική όπου σοσιαλιστές , κομμουνιστές , ολιγάρχες , φιλελεύθεροι και καπιταλιστές συνεργάζονται και συμποσιάζονται και συγκυβερνούν το άβουλο πόπολο που τους προσκυνά.
Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος ΕΔΗΚ