Το οικονομικό όραμα
της Ευρωζώνης είναι να καταστήσει
πανίσχυρο τον τραπεζικό τομέα και την
ενοικούσα σε αυτόν, ολιγαρχία.
Να συνδέσει τα εθνικά
τραπεζικά συστήματα μεταξύ τους και να
καταστήσει τις κεντρικές τράπεζες των
κρατών , εργαλεία ελέγχου του αενάως
τροφοδοτούμενου χρέους προς τις τράπεζες.
Το κοινωνικό αποτέλεσμα
αυτής της πολιτικής θα είναι το μετρημένο
ψωμί στο τραπέζι του εργάτη και η συνεχής
υποδούλωση της ιδιωτικής οικονομίας
στην ολιγαρχία.
Ο δημόσιος τομέας θα
συντηρείται με το συνεχές και “ανεκτό”
από το σύστημα της ευρωζώνης χρέος του
60% του ΑΕΠ και με αυτό το τρόπο θα διάγει
βίον ανθόσπαρτο και θα συναινεί στην
υποδούλωση της ιδιωτικής παραγωγικής
οικονομίας.








